"Dag en nacht leefde ik in angst. Ik kon niet aan hem ontkomen. Zowel fysiek als geestelijk had hij mij volledig in zijn macht."
16 jaar was ze, toen ze in de zomer van 2016 bijna een maand werd vermist. Anna (echte naam bij de redactie bekend) uit Heesch in Noord-Brabant bleek in BelgiŽ te zijn, naar eigen zeggen onder dwang van Marlon G. Die stond vandaag in Den Bosch voor de rechter op verdenking van onder meer ontvoering en deelname aan een terroristische organisatie.
De 39-jarige G. wilde Anna volgens het Openbaar Ministerie als jihadbruid meenemen naar SyriŽ. Bij haar vrijlating zat ze onder de blauwe plekken. "Vluchten was voor mij geen optie", vertelt Anna in een slachtofferverklaring die werd voorgelezen door de officier van justitie. "Wanneer ik zou vluchten, zou het erger worden of zou hij mijn familie iets aandoen."
De zaak begint ruim anderhalf geleden, in april 2016. Anna komt dan na een weekendverlof niet thuis in de instelling waar ze verblijft. Ze blijkt bij Marlon G. te zijn, een ruim twintig jaar oudere man met wie ze via internet in contact is gekomen. Een week lang verneemt niemand iets van het stel.
Later vindt de politie haar gesluierd in een auto naast G., die tot de islam is bekeerd. Anna gaat dan terug naar de instelling, maar G. doet er alles aan haar daar uit te krijgen. Hij zou verliefd op haar zijn en met haar willen trouwen als ze 18 is.
Anna's moeder houdt ondertussen contact met G. Hij is eerst voorkomend en aardig, en neemt cadeautjes mee, vertelt ze aan de rechter. Maar als ze vraagt naar Anna's identiteitskaart, die G. nog altijd in bezit heeft, slaat de sfeer om. G. brengt met twee mannen een bezoek aan de moeder. Dat verliep volgens haar "uiterst intimiderend". Ze doet aangifte van bedreiging en stalking. "Dom", vindt haar dochter. G. is volgens haar erg gevaarlijk.
'Brabant centraal station'

Midden in de zomer, op 23 juli, besluit Anna te gaan wandelen. Ze appt haar moeder nog, maar na een berichtje dat haar batterij bijna op is, gaat haar telefoon uit. Daarna verneemt de moeder niks meer van haar dochter. Pas drie weken later wordt Anna teruggevonden in Antwerpen.
Glen Dayala, de advocaat van G., zegt dat zijn cliŽnt Anna die avond heeft opgepikt. Ze zou hem hebben gezegd dat ze in staat was zelfmoord te plegen als ze hem niet zou zien. G. wilde haar naar eigen zeggen beschermen. Hij pikte haar op en zette haar even later weer af op een plek die hij aanduidt als "Brabant centraal station". Dan rijdt hij weg. Even later komen ze elkaar toch tegen in Antwerpen, waar Anna volgens G. op eigen initiatief naartoe is gereisd.
De Brabantse verklaart dat ze inderdaad bij G. in de auto is gestapt, maar dat ze op dat moment niks anders kon. Haar verliefdheid zou zijn omgeslagen in angst. Ze was bang dat de verdachte haar of haar familie iets zou aandoen. Van afzetten bij een station is in de verklaring van het meisje geen sprake. "Hij reed me naar Antwerpen."
Anna zegt dat ze in Antwerpen drie weken lang wordt vastgehouden en mishandeld in een appartement. Ze mag niet naar buiten. In een moskee wordt ze gedwongen om met G. te trouwen.
Onzin, betoogt G. Anna bleef volgens hem maar 'zeuren' om een huwelijk. Daarom liet hij haar zien hoe zo'n procedure zou gaan. De trouwerij was volgens hem niet meer dan een repetitie.
Anna denkt dat G. van plan was met haar af te reizen naar SyriŽ. "Hij wilde me als fokkonijn gebruiken", verklaart ze daarover. Volgens G. is van dat verhaal niets waar. "Als ik daar naartoe had willen gaan dan had ik er al lang gezeten." Hij zou ook geen IS-sympathisant zijn.
Kneuzingen

Na drie weken weet de Belgische politie Anna te bevrijden. Ze zit onder de blauwe plekken, kneuzingen en heeft krassen op haar rug. G. zou haar hebben mishandeld nadat ze probeerde te ontsnappen. Hij zou haar elf keer met het uiteinde van een riem op haar blote billen en benen hebben geslagen.
Bij een huiszoeking vindt de politie een riem die overeenkomt met de omschrijving van het meisje. Ook vindt de politie onder meer een kalasjnikov en een revolver.
De verdediging van G. denkt dat Anna lijdt aan een psychische stoornis. Advocaat Dayala benadrukt dat Anna al drie keer eerder wegliep uit de inrichting waar ze woonde. Ook op de avond van 23 juli liep ze uit zichzelf weg, en stapte ze vrijwillig in de auto bij G., zegt hij.
Ze had in Antwerpen alle vrijheid om te gaan en staan waar ze wilde, verklaart hij verder. Geen vrijheidsberoving dus. Hij leest tot slot voor uit de verklaring van de verdachte: "Ik ben totaal onschuldig, ik heb alleen maar beschermend opgetreden."
Tbs

De officier heeft drie jaar gevangenisstraf en tbs geŽist tegen G. Als er geen tbs wordt opgelegd, wil het OM een celstraf van vijf jaar. G. ontkent alles en was ook niet naar de zitting gekomen; volgens zijn advocaat is hij "een beetje moe van de zaak".
Op donderdag 30 november doet de rechter uitspraak.


More...